‏نمایش پست‌ها با برچسب زندانیان. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب زندانیان. نمایش همه پست‌ها

۲۲ فروردین، ۱۳۹۳

گزارشی از وضعیت ده‌ها زندانی سیاسی اهوازی

timthumb.php

خبرگزاری هرانا – گزارشی از وضعیت ۹۵ زندانی سیاسی، امنیتی عرب اهوازی در زندان‌های ایران.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فعالان حقوق بشر اهوازی نام ده‌ها تن از زندانیان سیاسی، امنیتی، فعالان فرهنگی و دگر اندیش عرب اهوازی را تهیه کرده تا در دسترس سازمان‌های بین المللی فعال در زمینه حقوق بشر، و سایر فعالان قرار گیرد.

کریم دحیمی فعال حقوق بشر اهوازی در این زمینه به گزارشگر هرانا گفت: «با نگاهی به لیست زیر دریافت می‌کنیم که این افراد سالهاست در زندانهای جمهوری اسلامی ایران در بد‌ترین شرایط جسمی و روحی و روانی به سر می‌برند. وضعیت بسیار بد زندان‌ها به لحاظ بهداشتی، عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان بیمار، بد رفتاری زندانبانان، غیر استاندارد بودن زندان‌ها و اسکان تعداد زیادی از زندانیان در یک فضای غیر مناسب به لحاظ مساحت و امکانات، بی‌خبری زندانیان از فضای خارج از زندان به دلیل در اختیار نداشتن رادیو، تلویزیون و روزنامه و عدم امکان تماس تلفنی هفتگی و بسیاری موارد دیگر گویای این است که در زندان‌های جمهوری اسلامی و به ویژه در زندان‌های استان خوزستان، فاجعه‌های زیادی رخ می‌دهند که جهان آزاد از آن‌ها بی‌خبر است.»

کریم دحیمی لیست زیر را به همراه توضیحات آن در اختیار خبرگزاری هرانا قرار داد:

۱- فهیمه اسماعیلی (بدوی): ٣٣ ساله، معلم دوره ابتدایی است که در تاریخ ۷ آذر ۱۳۸۴ در حالی که ۸ ماهه باردار بود، به همراه همسرش علی مطیری بازداشت شد. یک ماه بعد، دختر آن‌ها، سلمى در زندان به دنیا می‌آید. مقامات قضایی، سه شرط برای آزادی فهیمه مقرر می‌کنند: ۳۰۰ میلیون تومان وثیقه بگذارد، از شوهرش به طور غیابی طلاق بگیرد و اسم دخترش را از یک اسم عربی غیر مذهبی، به نام دیگری تغییر دهد.

فهیمه شروط را نمی‌پذیرد و به ۱۵ سال زندان محکوم می‌شود. علی مطیری، تحت شکنجه‌های شدید و فشار زیاد به دلیل زندانی بودن همسر و دختر نوزادش، اتهام موجه بر علیه خود را می‌پذیرد و در ۲۸ آذر ۱۳۸۵ اعدام می‌شود. فهیمه به زندان یاسوج تبعید شده و سلما، که حالا ۷ ساله است، تمام این سال‌ها را بدون پدر و مادر سر کرده است.

٢- یوسف سیلاوی: حدودا ۵۰ ساله، ایشان هیچ گونه فعالیت سیاسی یا فرهنگی نداشته و فقط به دلیل وابستگی فامیلی با یک فعال سابق (متوفی) سیاسی مقیم لندن در شهر اهواز بازداشت شد. بیش از ۴ سال است که تمامی نهادهای امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی از پاسخگویی درباره آن طفره می‌روند. تمامی تلاش‌های خانواده او و پیگیری‌های قضایی و حقوقی درباره وضعیت او ثمر بخش نبوده است.

٣- هانی باوی: دانشچو و فعال فرهنگی اهل شهر اهواز است که در تاریخ ۲۰ مرداد ماه ۱۳۸۴ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به حبس در تبعید در زندان یزد محکوم شده است. تمام مدت زمان محکومیت هانی باوی بیش از یک سال است که پایان یافته اما هنوز دادگاه حکم آزادی او را صادر نکرده و گفته می‌شود دادگاه به امر وزارت اطلاعات از صدورحکم آزادی ایشان خودداری می‌کند.

برخی از بازداشت شدگان شهر فلاحیه (شادگان):

۴- سید أمین موسوی (فرزند سید عبدالله، ٢۶ ساله)، ۵- عبدالله محیی، ۶- سید خلیل طاهری موسوی (فرزند خلیل)، ٧- حمید هادی، ٨- علی هادی معلى، ٩- جاسم محمد عیسى، ١٠- جمال عبد الخضر:

این تعداد از بازداشت شدگان (ردیف ۴ تا ۱۰) اهل شهر فلاحیه هستند که در تاریخ ۲۴ دی ماه ۱۳۹۲ بازداشت شدند. آن‌ها به اتهام ترویج مذهب اهل سنت در زندان کارون بسر می‌برند و احکامشان هنوز صادر نشده است.

١١- حسن هاشمی: اهل شهر خرمشهر که در سال ۱۳۸۹ شمسی بازداشت شده بود. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و فعالیت سیاسی از سوی دادگاه انقلاب شهر اهواز به ١٠ سال حبس و ۵ سال تبعید محکوم شده بود. حسن هاشمی در حال حاضر در زندان کارون شهر اهواز محبوس است.

١٢- حمزة سواری: فرزند لفته، فعال سیاسی اهل منطقه شکاره ٣ شهر اهواز است که در سال ۲۰۰۵ بازداشت شده بود. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، محاربه با خدا و فساد فی الارض از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز به حبس ابد در زندان کارون محکوم شده است.

١٣- علی رضا نزاری (سیدضیاء نزاری): ۵۵ ساله، فعال سیاسی اهل شهر خرمشهر است که در سال ۲۰۰۸ بازداشت شده بود. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به ۱۰ سال حبس در زندان کارون محکوم شده بود. وی در حال حاضر مدت تبعید ۴ ساله در شهر کهنوج استان کرمان را سپری می‌کند.

١۴- طاهر مزرعة: فرزند علی، فعال سیاسی اهل منطقه ابوحمیضه شهر سوسنگرد است که در سال ۲۰۰۶ در سوریه بازداشت شده و به ایران تحویل داده شد. وی به ۱۰ سال حبس و ده سال تبعید در شهر دامغان محکوم شده و هم‌اکنون مدت تبعیدش را سپری می‌کند.

١۵- عبدالامام زایری: فرزند محمود، فعال سیاسی اهل منطقه کانتکس شهر اهواز است که در سال ۲۰۰۵ بازداشت شده بود. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، محاربه با خدا و فساد فی الارض از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز به حبس ابد در زندان کارون محکوم شده است. عبدالامام زایری از خونریزی معده رنج می‌برد.

١۶- عبدالامیر چلداوی: فرزند بطوش، فعال سیاسی اهل کوی علوی شهر اهواز است که در سال ۲۰۰۶ بازداشت شده بود. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور از سوی شعبه سوم دادگاه انقلاب اهواز به قضاوت قاضی محمودی، به ۱۰ سال حبس در زندان کارون محکوم شده است.

١٧- عبدالزهرا هلیجی: فرزند خزعل، فعال سیاسی منطقه شکاره ١ شهر اهواز است که در سال ۲۰۰۵ بازداشت شده بود. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، محاربه باخدا و فساد فی الارض از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز به حبس ابد در زندان کارون محکوم شده است. وی از عفونت شدید در پای راست رنج می‌برد و نیاز به جراحی فوری دارد. این زندانی پیش از ورود به زندان در یک عمل جراحی یک قطعه میل در پای او نهاده شده که طبق نظر پزشکان اکنون بایستی این قطعه فلزی به واسطه جراحی مجدد از پای ایشان خارج شود.

١٨-علی ساعدی: فرزند قاسم، اهل شهر اهواز که در شهریور ۱۳۸۶ بازداشت شد. وی به اتهام محاربه باخدا، تبلیغ علیه نظام، ارتباط با بیگانه و اقدام علیه امنیت ملی از سوی دادگاه انقلاب اهواز به دو بار اعدام و ١٧ سال حبس محکوم شده است. وی فعلا در زندان کارون بسر می‌برد. اداره اطلاعات این فعال عرب اهوازی را به مدت بیش از دوسال درزندان انفرادی حبس کرده وتحت بد‌ترین شکنجه‌ها قرار داده و بدون داشتن حتی وکیل تسخیری، بواسطه سه بار تغییر قاضی پرونده و پرونده سازی علیه وی، او را به دو بار اعدام و۱۷ سال حبس محکوم کرده است. حکم صادره علیه این شهروند هم اکنون در دیوان عالی کشور در دست بررسی است. ایشان همراه با چند نفر دیگر طی سه سال (٨۶ تا ٨٨ شمسی) توسط سه قاضی و در سه شعبه مختلف در دادگاه انقلاب اهواز محاکمه شدند. در ابتدا «قاضی محمودی» سپس قاضی «نورآبادی» و در ‌‌‌‌نهایت قاضی «تورَک» در شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز، این افراد را محاکمه کردند.

١٩- غازی حیدری: فرزند عبدالزهرا و متولد سال ١٣۵۴ شمسی، تحصیل کرده مهندسی مکانیک و فعال سیاسی است که در ماه مه ٢٠٠٩ توسط اداره اطلاعات اهواز بازداشت شده بود. وی در تاریخ ۴ آذر ماه ١٣٨٨ از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی اهواز به ریاست قاضی مرتضى تورک به ١٠ سال حبس تعزیری محکوم شده بود که حکم وی نیز در شعبه سیزده دادگاه تجدید نظر استان مورخه ۱ اسفند ماه ١٣٨٨ به ریاست قاضی غلامحسین ذات عجم و مستشار دادگاه محمود مهرگان تأیید گردید.

غازی حیدری، قبل از بازداشت بعنوان مهندس مکانیک درشرکت لوله سازی اهواز شاغل بوده است. این روشنفکر، نویسنده و فعال فرهنگی به جز فعالیتهای فرهنگی و حقوق بشری هیچ گونه فعالیت دیگری نداشته و معتقد به فعالیتهای مسالمت آمیز است. اتهام‌های مهندس حیدری استفاده از اینترنت از طریق ورود به وب سایتهای فلیتر شده مخالفین نظام، استفاده از کتابهای الکترونیکی، تهیه و ارسال نمودارهائی از آمار دستگیر شدگان و محکومین به اعدام و ضدیت و عناد با نظام جمهوری اسلامی ایران بوده که ایشان تمام این اتهام‌ها را نزد قاضی انکار و اقرار به آن‌ها نزد نیروهای امنیتی را ناشی از شکنجه شدید دانسته است. در‌‌‌‌ همان روزهای تحقیق در بازداشتگاه اطلاعات در اثر شکنجه شدید جسمی و روانی دو دنده از قفسه سینه مهندس حیدری می‌شکند و چندین ماه وی را در سلول انفرادی همراه با شکنجه فیزیکی و روحی نگه می‌دارند.

۲۰- کاظم خوش نمک (خضیراوی): فرزند عبدالحسین، اهل شهر آبادان است که در فروردین سال ١٣٨٧ شمسی بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، از سوی شعبه سوم دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی محمودی به ۱۰ سال حبس در زندان کارون محکوم شده است. این زندانی از فشار خون و بیماری دیابت رنج می‌برد.

٢١- ناظم بریهی: فرزند صگبان ومتولد ۱۳۶۵ شمسی، فعال سیاسی و طلبه علوم دینی اهل شهر حمیدیه است که در تاریخ ۱۷ مهر ماه ١٣٨۴، بازداشت شده است. شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز او را به اقدام علیه امنیت ملی، محاربه باخدا و إفساد فی الارض متهم کرده است. ناظم بریهی از بیماریهای پوستی رنج می‌برد.
٢٢- نعمت الله عبیات: وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به ١٠ حبس در زندان کارون محکوم شده است.

٢٣- یحیى ناصری: فرزند منصور متولد ١٣۵٧، فعال سیاسی اهل شهر اهواز است که در تاریخ ۱۰ مهر ماه ١٣٨۴ بازداشت شده بود. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، محاربه باخدا و إفساد فی الارض از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز به حبس ابد در زندان کارون محکوم شده است.

٢۴- علی حلفی: فعال سیاسی اهل شهر حمیدیه است که در سال ۲۰۰۵ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، محاربه باخدا و إفساد فی الارض، از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز به ۳۰ سال حبس در زندان گناباد محکوم شده است.

٢۵- رمضان عذاری ناصری: ۴۱ ساله، فعال سیاسی اهل شهر منطقه کوت عبدالله شهر اهواز است که در سال ۲۰۰۶ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و محاربه باخدا، به ۳۰ سال حبس در زندان اقلید محکوم شده است. وی از درد و عفونت در پا‌ها رنج می‌برد.

٢۶-جلیل مجدم: فعال سیاسی ۴۲ ساله و اهل شهر آبادان است که در سال ٢٠٠۶ بازداشت شده است. وی به اتهام محاربه با خدا واقدام علیه امنیت ملی به ۱۰ سال حبس در زندان اراک محکوم شده است.

٢٧- رحیم عفراوی: فعال سیاسی اهل کوی علوی شهر اهواز است که در سال ۲۰۰۰ بازداشت شده بود. وی به اتهام محاربه باخدا و اقدام علیه امنیت ملی به ۲۵ سال حبس در زندان جیرفت کرمان محکوم شده است.

٢٨-علی منبوهی: فعال سیاسی اهل شهر حمیدیه است که در سال ۲۰۰۰ میلادی بازداشت شده است. وی به اتهام محاربه باخدا و اقدام علیه امنیت ملی به ۲۵ سال حبس در زندان جیرفت کرمان محکوم شده است. وی از بیماری دیابت و چربی خون رنج می‌برد.

٢٩- عادل سعدونی: ۲۴ ساله ساکن کوی علوی شهر اهواز، در تاریخ ٢٢ فروردین ١٣٩٢ شمسی توسط اداره اطلاعات اهواز بازداشت شد. وی از سوی شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز به قضاوت شعبونی، به تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران متهم شده است.

٣٠- صالح تامولی (طرفی): ٣١ ساله اهل کوی علوی شهر اهواز، در تاریخ ٢٢ فروردین ١٣٩٢ شمسی بازداشت شده است. وی به اتهام تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران از سوی شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز به قضاوت شعبونی، به ٣ سال زندان محکوم شد.

٣١- رسول مزرعه: فعال سیاسی در سال ۲۰۰۶ در سوریه بازداشت شده و به ایران بازگردانده شد. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و عضویت در سازمان معاند با نظام جمهوری اسلامی ایران، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی احمدی به ۱۵ سال حبس در زندان یاسوج محکوم شد. وی از بیماری عفونت مثانه رنج می‌برد.

٣٢- فالح نیک سرشت (منصوری): فرزند عبدالله، تبعه کشور هلند است که در سال ٢٠٠۶ توسط سازمان امنیت سوریه بازدشت و به اطلاعات تحویل داده شد. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و تأسیس سازمان مخالف با نظام جمهوری اسلامی ایران از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی احمدی به ٣٠ سال حبس در زندان سمنان محکوم شده است. ایشان در خارج از کشور فعالیتهای حقوق بشری وسیعی داشت و به پاس فعالیت‌هایش از ملکه هلند مدال افتخار دریافت کرده بود.

٣٣- علی چبیشاط: علی چبیشاط (کعبی) فرزند حبیب متولد ۲۸ اکتبر ۱۹۶۶ ساکن روستای کعب خلف مسلم از توابع شهرستان شوش که در تاریخ ۲۱ آبان ماه ۱۳۹۱ بازداشت شده است. وی شاعر معروف شهرستان شوش است. در مراسم فاتحه خوانی مادر علی چبیشاط، نیروهای اطلاعاتی بدون ارائه هرگونه حکم بازداشت او را همراه دو فرزندش با نام‌های حسین چبیشاط ۲۹ ساله و صلاح الدین چبیشاط ٢٢ ساله، بازداشت کرده و به بازداشتگاه اطلاعات بردند.

علی چبیشاط به صورت وحشیانه‌ای مورد شکنجه فیزیکی و روحی قرار گرفته به طوری که فرزندان وی در‌‌‌‌ همان روزهای اولیه بازداشت در مقابل چشمانش شکنجه شده‌اند و حتى ناخن‌های او توسط شکنجه گران کشیده شده است. او از شکستگی دنده‌ها رنج می‌برد و چندین بار در اداره اطلاعات به علت وخامت وضعیت جسمانی‌اش به بیمارستان فاطمة الزهراء اهواز انتقال داده شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و محاربه با خدا، به اعدام محکوم شده و در زندان دزفول نگهداری می‌شد و پرونده وی در دیوان عالی کشور است.

٣۴-سیدخالد (یاسین) موسوی: فرزند سید سعدون، ٣۵ ساله متأهل و اهل شوش است که در تاریخ ۲۱آبان ماه ۱۳۹۱ بازداشت شد. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و محاربه با خدا، به اعدام محکوم شده است. وی در زندان دزفول بسر می‌برد و پرونده‌اش در دیوان عالی کشور در دست بررسی است.

٣۵- سلمان چایان: ٣٢ ساله فرزند مشحوت، متأهل دارای یک فرزند، واهل شهر شوش است که در تاریخ ۲۱آبان ماه ۱۳۹۱ بازداشت شده بود. این فعال فرهنگی بدلیل فعالیت‌هایش پیش‌تر دو بار بازداشت شده و ٢ سال حبس را سپری کرده بود. در تاریخ ۵ مرداد ماه ۱۳۹۲ وضعیت سلمان وخیم شده و او را به بیمارستان فاطمه زهراء منتقل می‌کنند. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و محاربه با خدا به ۲۵سال در زندان دزفول محکوم شده و گویا پس از تایید حکم به یزد تبعید خواهد شد.

٣۶- احمد دبات: فرزند علیوی، فعال سیاسی اهل شهر شوش است که در اوایل سال ۲۰۱۲ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و ارتباط با سازمانهای خارج از کشور، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول به ریاست قاضی معروف به «اندی» به ٢٠ سال حبس و تبعید در زندان شهر رشت محکوم شده است.

وی متاهل و دارای یک فرزند دختر است. احمد از دوران دبیرستان به فعالیت فرهنگی و شعر وادب عربی شدیدا علاقه‌مند بود. وی همانند دیگر جوانان عرب هر فرصتی را غنیمت می‌شمرد تا گرایش‌ها و عقایدش را از طریق شعر علنی سازد و به دیگران عرضه نماید تا در راه روشنگری جامعه‌اش قدمی برداشته باشد. احمد دبات اولین بار در سال ۲۰۰۹ در سن ۱۸ سالگی توسط اطلاعات شهر شوش بازداشت شد ودر مدت بازداشت چند ماهه‌اش به شدت شکنجه شد. در اثر شکنجه بدن وی از چند ناحیه دچار سوختگی شدید شده وشماری از دندان‌هایش شکسته وناخنهای انگشتان دست و پایش از بیخ کنده شده است.

٣٧- ماهر کعبی (زغیبی): فرزند رحیم، اهل شهر شوش است که در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و ارتباط با سازمانهای خارج از کشور از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول به ریاست قاضی معروف به «اندی» به ١٠ سال حبس و تبعید در یکی از شهرهای شمال ایران محکوم شده است.

٣٨- علی کنانی (جع جع): فعال سیاسی اهل شهر شوش است که در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و ارتباط با سازمانهای خارج از کشور از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول به ریاست قاضی معروف به «اندی» به ٢٠ سال حبس و تبعید در زندان شهر ساری محکوم شده است.

٣٩- سجاد بیت عبدالله: فعال سیاسی اهل شهر شوش است که در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شده است. وی اتهام اقدام علیه امنیت کشور و ارتباط با سازمانهای خارج از کشور، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول به ریاست قاضی معروف به «اندی» به ۱۵ سال حبس و تبعید در زندان شهر گرگان محکوم شده است.

۴٠- جعفر کعبی: فعال سیاسی اهل شوش است که در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و ارتباط با سازمانهای خارج از کشور، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول به ریاست قاضی معروف به «اندی» به ۱۵ سال حبس و تبعید در زندان یزد محکوم شده است.

۴١ یوسف خسرجی: فعال سیاسی اهل شهر شوش است که در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و ارتباط با سازمانهای خارج از کشور، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول معروف به «اندی» به ١٠ سال حبس و تبعید در زندان شیراز محکوم شده است.

۴٢- احمد کعبی (زغیبی): فرزند رحیم، فعال سیاسی اهل شهر شوش است که در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور، محاربه باخدا از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول به ریاست قاضی معروف به «اندی» به ۱۵ سال حبس در تبعید در زندان کرمان محکوم شده است.

۴٣- غلامعباس (سعید) ساکی: در کشور سوریه دستگیر و در اوائل سال ١٣٨۵ شمسی به ایران تحویل داده شد. سعید ساکی ۴ سال و نیم در بازداشتگاه انفرادی اطلاعات اهواز زندانی بوده و سه ماه را در زندان اوین بسر برده بود. پس از آن در شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از سوی قاضی مرتضى کیاستی به ۵ سال حبس محکوم شد. دادگاه انقلاب اهواز مدت زندانی بودن وی در سلول انفرادی اطلاعات را به حساب نیاورده و وی هم‌اکنون در زندان دزفول تحت سخت‌ترین شرایط و با وضعیت جسمانی بسیار بدی بسر می‌برد. سعید ساکی از بیماری فشار خون بالا رنج می‌برد.

۴۴- عباس صگوری: ٣۴ ساله، فعال سیاسی اهل شهر شوش، در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شد. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و ارتباط با سازمانهای خارج از کشور از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول به ریاست قاضی معروف به «اندی» به ۱۵ سال حبس در تبعید در زندان همدان محکوم شد.

۴۵- حسن ناصری: فعال سیاسی اهل شوش، در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شد. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور و ارتباط با سازمانهای خارج از کشور از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب دزفول به ریاست قاضی معروف به «اندی» به ٢٠ سال حبس تبعید در زندان شهر سبزوار محکوم شد.

۴۶- خالد حردانی: اهل شهر اهواز و محکوم به حبس ابد در زندان رجائی شهر، در کرج است. خالد هردانی زندانی امنیتی است که ١٣ سال است، دوران محکومیت خود را در زندان اوین و رجایی شهر سپری می‌کند.

حردانی سال ١٣٧٩ به همراه خانواده و تعدادی از خانواده‌های بستگانش به علت تحت فشار بودن از سوی نیروهای امنیتی رژیم در اهواز، قصد فرار با هواپیمای مسافربری اهواز- بندرعباس را داشته است و در اثر این اقدام بازداشت شد. این ماجرا بعد‌ها سوژه فیلم «ارتفاع پست» ساخته «ابراهیم حاتمی‌کیا» شد.

خالد حردانی در دوران زندان ٨ بار مورد عمل جراحی قرار گرفته است ولی درمان او به دلیل آلودگی محیط زندان موثر نبوده و پزشکان زندان بار‌ها خواستار اعزام او به بیمارستان‌های تخصصی شده‌اند و این موضوع مورد تأیید کار‌شناسان پزشک قانونی قرار گرفته اما مسئولان زندان از اعزام این زندانی سیاسی ممانعت به عمل می‌آورند.

مادر خالد حردانی سعی و تلاش زیادی کرد که فرزندش اعدام نشود، اما ٨ روز قبل از ابلاغ لغو حکم اعدام خالد حردانی، مادر رنج دیده وی در اثر شکنجه‌های روحی و روانی از طرف مسئولین قوه قضاییه و مأموران امنیتی رژیم، فوت کرد.

خالد حردانی طی دوران زندان حتی برای درمان هم اجازه مرخصی نداشته و در این مدت بار‌ها بر اساس اتهاماتی واهی، برای وی پرونده سازی شده که آخرین مورد آن هشتم مهر‌ماه سال ۱۳۹۲ است که اتهام توهین به رهبر رژیم ایران به وی نسبت داده شده است.

۴٧- حسن عبیات: فرزند جلاو، متولد ١٣۵٧ و اهل شهر حمیدیه است که در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شد. وی متاهل و دارای یک فرزند است. وی از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز توسط قاضی فرهادوند به محاربه و اقدام علیه امنیت ملی و ارتباط با خارج متهم شده وهماکنون در زندان کارون در انتظار صدور حکم بسر می‌برد. حسن عبیات فارق التحصیل مقطع کار‌شناسی ارشد از دانشگاه پیام نور شهر خفاجیه است. وی به همراه برادر و پدرش در مغازه کوچک (کبابی) در شهر حمیدیه کار می‌کرد. خانواده آن‌ها از لحاظ اقتصادی در فقر شدیدی بسر می‌برد و در زیر خط فقر روزگار سر می‌کنند. تنها منبع روزی این خانواده مغازه جگر فروشی است. حسن عبیات از درد گوش و بیماری معده رنج می‌برد.

۴٨-خالد عبیداوی: متولد ١٣۶۴ فرزند جمعه اهل کوی مستضعفین شهر حمیدیه است که در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شد. اتهام وی محاربه و ارتباط با گروه‌های خارج از کشور است. پرونده وی نزد شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی فرهادوند است و وی منتظر صدور حکم می‌باشد. تحصلات وی در سطح دبیرستان است. خالد عبیداوی بیکار است و هیچ منبعی برای رزق و روزی جز درآمد اندک پدرش از کشاورزی، ندارد. وی در کار کشاورزی به پدر خود کمک می‌رساند. خانواده خالد عبیداوی که خانواده‌ای پر تعداد است در فقر شدیدی بسر می‌برند و در خانه‌ای خرابه در شهرستان حمیدیه روزگار می‌گذرانند. در حال حاضر خالد عبیاوی در زندان کارون در حبس بسر می‌برد.

۴٩-عیدان بیت سیاح (شاخی): فرزند کاظم ۳۷ ساله اهل شهر حمیدیه است. اتهام وی محاربه و ارتباط با خارج و پرونده وی نزد شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی فرهادوند بوده، و منتظر صدور حکم می‌باشد. وی تحصیلاتی در سطح دبیرستان دارد و متاهل و دارای ۵ فرزند است. عیدان دارای یک فرزند دختر بیمار است و از بیماری طاقت فرسایی رنج می‌برد. وی در بازارچه حمیدیه مغازه فروش وسایل لوله کشی آب داشت. در أوائل سال ٢٠١٢ دستگیر شد، وهماکنون در زندان کارون در حبس بسر می‌برد.

۵٠- جاسم سواعدی: متولد ١٣۶٣، اهالی شهر حمیدیه و در اوائل سال ٢٠١٢ بازداشت شد. اتهام وی محاربه و ارتباط با خارج از کشور و پرونده وی نزد شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی فرهادوند بوده، و منتظر صدور حکم می‌باشد. جاسم سواعدی در حال حاضر در زندان کارون در حبس بسر می‌برد.

۵۱- محمد علی عموری‌نژاد: محمد علی عموری‌نژاد اهل شهر خلفیه متولد ١٣۵۶ وبلاگ نویس و فارغ التحصیل رشته مهندسی منابع طبیعی- شیلات و آبزیان از دانشگاه صنعتی اصفهان و فعال دانشجویی و یکی از مؤسسان نشریه دانشجویی «التراث» که در دانشگاه صنعتی اصفهان منتشر می‌شد، از موسسان موسسه فرهنگی الحوار (گفتگو) که در بهمن ١٣٨٩ از کشور عراق به ایران تحویل داده شد. وی به تهام محاربه با خدا و اقدام علیه امنیت ملی از سوی شعبه ٢ دادگاه انقلاب اسلامی اهواز به ریاست قاضی سید محمد باقر موسوی به اعدام محکوم شد. بنا به منابع غیررسمی گفته می‌شود که حکم اعدام وی تبدیل به حبس ابد شده است.

۵۲- یابر البوشوکه: فرزند محمد متولد ۲۴ اردیبهشت ١٣۶٣، اهل خلفیة و در تاریخ ۲۲ اسفند ماه ۱۳۸۹ بازداشت شد. وی از اعضای موسسة فرهنگی الحوار (گفتگو) است که به اتهام محاربه با خدا و اقدام علیه امنیت ملی از سوی شعبه ٢ دادگاه انقلاب اسلامی اهواز به ریاست قاضی سید محمد باقر موسوی به اعدام محکوم شده است.

۵۳- مختار البوشوکه: فرزند محمد متولد ۶ آذر ماه ١٣۶۵، اهل خلفیة و در تاریخ ۲۲ اسفند ماه ۱۳۸۹ بازداشت شد. وی از اعضای موسسة فرهنگی الحوار (گفتگو) است که به اتهام محاربه با خدا و اقدام علیه امنیت ملی از سوی شعبه ٢ دادگاه انقلاب اسلامی اهواز به ریاست قاضی سید محمد باقر موسوی به اعدام محکوم شده است.

۵۴- امیر معاوی: ٢۴ ساله، اهل منطقه ملاشیه شهر اهواز است که در ماه مه سال ٢٠١١ بازداشت شده است. وی به اتهام محاربه با خدا و اقدام علیه امنیت ملی از سوی شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی مرتضی کیاستی به ٣۵ سال حبس در استان مازندران محکوم شد.

۵۵- فالح سیلاوی: وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به ۳سال حبس در زندان کارون محکوم شده است.

۵۶- سعد سیلاوی: اهل شهر هویزه که در سال ۱۳۸۹ بازداشت شد. وی به اتهام تبلیغ علیه نظام در فضای مجازی اینترنت، به ٣ سال حبس محکوم شده است. در حال حاضر سعید سیلاوی در زندان کارون بسر می‌برد.

۵۷- محمد نواصری: فعال سیاسی اهوازی است که به اتهام اقدام علیه امنیت کشور به ١٢ سال حبس محکوم شده است.

۵۸- جاسم نبهان نیسی: وی در سال ۲۰۰۹ در سوریه بازداشت شده و به ایران تحویل داده شد. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور به ١٠ سال حبس زندان کارون محکوم شد و در حال حاضر دوران تبعید خود در شهر تبریز را سپری می‌کند.

۵۹- شهاب عباسی: فرزند احمد، متولد ١٣۶۵، وی هنگام مراجعه به تهران جهت دریافت کارت پایان خدمت در تابستان ۲۰۰۹ بازداشت شده است. شهاب عباسی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی علی فرهادوند، به ٣ سال حبس در زندان اردبیل محکوم شد.

۶۰- هادی البوخنفر‌نژاد: فرزند عبد الخضر متولد ١٣۶٠ و متأهل، اهل شهر فلاحیه است که در تابستان ۲۰۰۹ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی علی فرهادوند به ٣ سال حبس در تبعید در زندان شهرستان اردبیل محکوم شده است.

۶۱- سامی جدماوى‌نژاد: متولد ١٣۶٠، اهل فلاحیه است که در تابستان ۲۰۰۹ بازداشت شده است. وی به اتهام محاربه و فساد فی الارض از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی علی فرهادوند به سه سال حبس در تبعید در زندان شهرستان اردبیل محکوم شده است.

۶۲- ناجی مخیوری: اهل کوی علوی شهر اهواز است که به اتهام نشر مذهب اهل سنت در سال ٢٠٠٩ بازداشت شده است. وی به ۵ سال حبس در زندان کارون محکوم شده است.

۶۳- رحمان عساکره: فرزند احمد، ٣٧ ساله، اهل شهر خلفیه، دارای ۵ فرزند، معلم و دارای لیسانس روان‌شناسی است که در فوریه ۲۰۱۱ بازداشت شده است. وی از سوی شعبه ٢ دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی سید محمد باقر موسوی به ٢٠ سال حبس در تبعید محکوم شده است. در حال حاضر رحمان عساکره در زندان مشهد، در حبس بسر می‌برد.

۶۴- رضا عنید‌زاده: فرزند نزال، اهل حمیدیه است که در اوایل سال ۲۰۱۲ بازداشت شده است. وی به محاربه و ارتباط با خارج متهم شده و پرونده‌اش نزد شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی فرهادوند بوده، و او در انتظار صدور حکم در زندان کارون در حبس بسر می‌برد.

۶۵- رسول دحیمی: فرزند خلف، فعال سیاسی اهل شهر اهواز است که در اسفند ۱۳۸۴ بازداشت شده است. وی از سوی شعبه ۲ دادگاه انقلاب اهواز به ریاست قاضی محمودی به ۵ سال حبس و ۵ سال تبعید به تویسرکان شهر همدان محکوم شده است. رسول دحیمی در حال حاضر دوران تبعید خود در تویسرکان را سپری می‌کند.

۶۶- طالب سواری: فرزند حمید، در تیر ماه ١٣٨۶ بازداشت شده است. وی محکوم به ١٠ سال حبس بوده و در زندان سپیدار اهواز در حبس بسر می‌برد. در زندان سپیدار از عفونت چشم رنج می‌برد و نیاز به جراحی دارد. وی سابقه بازداشت شدن در سال ٢٠٠٠ را نیز داشته است. درپی زندانی شدن طالب سواری، خانواده‌اش بی‌خانمان شده و توسط افراد خیر مخارجشان تامین می‌شود.

۶۷- مجید ساری: فعال سیاسی اهل منطقه سید کریم شهر اهواز است که در سال ۲۰۰۱ بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت کشور، ارتباط با بیگانه، به ٢٠ سال حبس محکوم شده است. وی در زندان از تشنج عصبی رنج می‌برد.

۶۸- حاج مکی حلمی‌زاده: اهل شهر خرمشهر، ۵۵ ساله و متأهل است که در تاریخ ۶ آبان ماه ۱۳۹۱ بازداشت شده است. وی به اتهام گرایش به تسنن به حبس محکوم شده است. درحال حاضر پس از طی یکسال و پنج ماه حبس در زندان کارون، جهت گذراندن دوران تبعید به شهر اردبیل منتقل شده است.
۶۹- عبد الامیر مطوری: فعال سیاسی اهل خرمشهر است که در سال ۱۳۸۹ شمسی بازداشت شده است. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به ۵ سال حبس محکوم شده است. در حال حاضر وی در زندان کارون بسر می‌برد و از بیماری تشنج عصبی رنج می‌برد.

۷۰- عادل معفراوی: فرزند عدنان، محکوم ١۵ سال حبس است. در زندان کارون دوران محکومیتش را سپری می‌کند و در اثر شکنجه از ناحیه لگن و کمر رنج می‌برد.

۷۱- ماجد چلداوی: فرزند سعدون، اهل کوی علوی شهر اهواز که در فوریه ٢٠٠٩ بازداشت شده است. به هنگام بازداشت وی ١۶ ساله بوده و در نتیجه شکنجه و اعدام برادرش محمد چلداوی، روانی شده است. وی به دلیل حالت روانی‌اش از زندان آزاد شده است.

۷۲- علی حیدری: در فوریه سال ٢٠٠٩ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت شده و همچنان در بلاتکلیفی در زندان کارون بسر می‌برد.

۷۳- عمار عبیات: فرزند گطان، اهل شهر حمیدیه است که در تاریخ ٧ اسفند ماه ١٣٩٢ بدلیل شرکت در اعتراض به تخریب بنای تاریخی «قصر شیخ عبدالحمید» فرزند «شیخ خزعل» بازداشت شده و بلاتکلیف در زندان دزفول در حبس بسر می‌برد.
۷۴- -قاسم سواری: فرزند سعید، ٢٠ ساله، بدلیل شرکت در اعتراض به تخریب قصر سله یا سرای عجم در اهواز از روز ٢٧ اسفند ماه ١٣٩٢ بازداشت شده و تاکنون از سرنوشت وی نامشخص است.

۷۵- فؤاد سلامات: از اهالی قلعه چنعان شهر اهواز، به اتهام گرایش به تسنن در تاریخ ۲ بهمن ماه ۱۳۹۲ بازداشت شده و بلاتکلیف در زندان کارون در حبس بسر می‌برد.

۷۶- عبد الرحیم سلامات: از اهالی منطقه قلعه چنعان شهر اهواز، در تاریخ ۲ بهمن ماه ۱۳۹۲، به اتهام گرایش به تسنن بازداشت شده و بلاتکلیف در زندان کارون بسر می‌برد.

۷۷- عباس عبیات: فرزند عیسى، ٢۶ ساله، اهل شهر اهواز و فارغ التحصیل دانشگاه در رشته أدبیات انگلیسی است. وی روز سه شنبه ۶ اسفند ماه ۱۳۹۲ به اتهام گرایش به تسنن بازداشت شده و همچنان بلاتکلیف در حبس بسر می‌برد.

افراد بازداشت شده با نامهای آتی (ردیف ۷۸ تا ۹۵) همگی که در روز سه شنبه ۶ اسفند ماه ۱۳۹۲ به اتهام گرایش به تسنن، بازداشت شده و همچنان بلاتکلیف در حبس بسر می‌برد.

۷۸- حسن عبیات: فرزند فرحان، ٣٣ ساله، متأهل و دارای دو فرزند

۷۹- صالح تویرات: ٢٨ ساله از أهالی شهر اهواز

۸۰ – احمد عبیات: فرزند محصر، ٣٠ ساله، متأهل، و اهل شهر اهواز

۸۱- جاسم کروشاوی: ۴۵ ساله و اهل شهر اهواز

۸۲-فؤاد ساعدی: ٢٨ ساله، از اهالی شهر اهواز

۸۳-جاسم تویرات: از اهالی شهر اهواز است

۸۴- سید ناصر موسوی: فرزند عبدالواحد الموسوی، از اهالی شهر اهواز

۸۵- -جعفر سواری: از اهالی شهر اهواز

۸۶- باسم سواری: فرزند مهدی ۲۲ ساله، شاعر و فعال فرهنگی، از اهالی شهر اهواز

۸۷- سیدعباس موسوی: از اهالی شهر اهواز

۸۸- سیدرضا موسوی: فرزند سیدمالح، از اهالی شهر اهواز

۸۹- حیدر سواری: فرزند جلیل ۲۲ ساله، دانشجو، از أهالی شهر اهواز

۹۰- سید مهدی موسوی: فرزند سیدنور، از اهالی شهر اهواز

۹۱- سیدموسى موسوی: از اهالی کوی علوی شهر اهواز

۹۲- جاسم کروشات: ٢۵ ساله، از اهالی شهر اهواز

۹۳- جعفر چلداوی: ۳۵ ساله، اهل کوی علوی شهر اهواز

۹۴- هادی بیت شیخ احمد: فرزند عوده، ۴۵ ساله، کارمند بانک و ساکن کوی گلستان شهر اهواز است. وی به اتهام گرایش به تسنن در تاریخ ١۵ اسفند ١٣٩٢ بازداشت شده و همچنان بلاتکلیف در حبس بسر می‌برد.

۹۵- باقر غلامی (نعامی): وی در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ بازداشت شده و از سوی شعبه ١٢ دادگاه انقلاب اهواز به قضاوت طهماسبی به نشر مذهب أهل سنت (طبق حکم وهابیت) متهم شده است. حکم باقر غلامی هنوز صادر نشده و در حال حاضر در زندان کارون در حبس بسر می‌برد.

متن کامل

۰۲ دی، ۱۳۹۲

پنجاهمين روز اعتصاب غذای شش زندانيان سياسی کرد در زندان قزل حصار کرج

2013122391739737174070554751_شش-زنداني-كرد-محكوم-به-اعدام-در-زندان-قزل-حصار

امروز روز دوشنبه دوم ديماه، پنجاهمين روز اعتصاب غذای شش زندانيان سياسی کرد در زندان قزل حصار کرج است.


صبح يکشنبه جمشيد دهقانی بدليل شدت ضعف جسمی بيهوش شد و وضعيت ساير اعتصابيها نيز بحرانی است. کمال مولايی و حامد احمدی دچار فشار از ناحيه قفسه سينه گرديده و درد قلب داشتند. کليه اعتصابيها  به بهداری زندان منتقل گرديده بودند و دکتر زندان وضعيت آنان را وخيم گزارش کرده است اما دژخيمان از رسيدگی پزشکی به آنان جلوگيری می کنند.


با وجود اين فشارهای ضدانسانی زندانيان سياسی اعتصابی می گويند تا لغو حکم اعدام به اعتصاب خود ادامه می دهند.


خانواده ها و بستگان زندانيان سياسی کرد  قزلحصار کرج، در مقابل استانداری و دفتر اطلاعات رژيم در سنندج تجمع کردند و خواستار لغو حکم اعدام فرزندانشان شدند. اما دژخيمان رژيم آخوندی به خواسته های اين خانواده های هيچ اعتنايی نمی کنند. آنها تهديد کردند که دادخواهی خود را به مجامع بين المللى و حقوق بشری می کشانند.

متن کامل

۱۰ آذر، ۱۳۹۲

۱۸ افغان به اتهام جاسوسی و همکاری با القاعده بازداشت شدند

arrest-1110

۱۸ تبعه افغانستان، به اتهام “جاسوسی” و “همکاری با شبکه القاعده” در کرمان بازداشت شدند.

یدالله موحد٬ دادستان کرمان، امروز یکشنبه دهم آذر ۱۳۹۲، در گفت‌وگو با تارنمای محلی “بوتیا” با تایید این خبر گفت که افغان‌های دیگری هم هستند که در زندان‌های کرمان با اتهام‌های امنیتی و همکاری با القاعده در بازداشتند. وی شمار این افراد را ۱۰ نفر ذکر کرد.

دادستان کرمان درباره شمار کل افغان‌های بازداشتی در استان و نوع اتهام‌هایشان گفت: “در حال حاضر، ۲۵۰ تبعه افغان در کرمان بازداشت هستند و در در کل در چهار ماه نخست سال، ۴۳۹ افغان در کرمان زندانی شده‌اند؛ که اتهام ۵۱ نفر از آن‌ها قتل٬ ۲۱۶ نفر قاچاق مواد مخدر و ۷۸ نفر نیز سرقت بوده است.”

فعالان و سازمان‌های حقوق بشری، بارها دولت ایران را به سبب عدم رعایت “موازین دادرسی منصفانه”، به ویژه در رابطه با اتهام‌های افغان‌ها و شرایط نگهداریشان محکم کرده‌اند.

متن کامل

۳۱ تیر، ۱۳۹۲

حمله القاعده به زندان‌های عراق و آزادی صدها زندانی

0,,16287340_303,00

با حمله گروه القاعده به دو زندان امنیتی مهم عراق، ابوغریب و تاجی در نزدیکی بغداد حدود ۱۵۰۰ نفر از زندانیان موفق به فرار از این زندان‌ها شدند. این حمله منجر به کشته شدن ۳۶ نفر شده است. ده‌ها نفر نیز زخمی شده‌اند.

نیروهای القاعده‌ی عراق با حمله به دو زندان ابوغریب و تاجی، پس از ساعت‌ها درگیری با نیروهای امنیتی عراق، با استفاده از خمپاره و عملیات انتحاری موفق به آزاد کردن صدها تن از زندانیان شد. این حمله بامداد روز دوشنبه (۲۲ ژوئیه/۳۱ تیر) صورت گرفت.

در میان فراریان از زندان ابوغریب شماری از زندانیان اعضای القاعده هستند که محکوم به اعدام شده‌ بودند. گفته شده که از زندان ابوغریب واقع در ۳۰ کیلومتری غرب بغداد ۵۰۰ نفر و از زندان تاجی در شمال بغداد ۱۰۰۰ نفر قادر به فرار شده‌اند.

مقا‌م‌های امنیتی عراق در حال حاضر عملیات گسترد‌ه‌ای را برای یافتن زندانیان فراری آغاز کرده‌اند. به گفته کارشناسان این بزرگترین حمله القاعده در چهار سال اخیر بود.

مقا‌م‌های امنیتی عراق در اولین گزارش‌هایی که بامداد دوشنبه (۲۲ ژوئیه/۳۱ تیر) منتشر شد، اعلام کردند که حمله القاعده را دفع کرده‌اند. حمله به هردو زندان تقریبا هم‌زمان شروع شد.

به گفته مقام‌های عراقی مقامات این دو زندان مرتکب اشتباهات سنگین امنیتی شده‌اند و باید مسئولیت این واقعه را برعهده گیرند.


ارتش با استفاده از هلیکوپتر توانست کنترل این دو زندان را دوباره به دست گیرد.

ابوبکر البغدادی، رهبر پیشین القاعده یک سال پیش اعلام کرده بود که کانون اصلی حملات این گروه قوه قضاییه عراق خواهد بود تا مسلمانان زندانی را آزاد کند.

زندان ابوغریب نامی سیاه در تاریخ عراق دارد. در دوره صدام حسین، دیکتاتور پیشین عراق هزاران زندانی سیاسی در این زندان شکنجه و کشته شدند.پس از سقوط صدام نیز این سربازان آمریکایی بودند که با شکنجه زندانیان و گرفتن عکس به هنگام سوءرفتار با آن‌ها رسوایی جدیدی به پا کردند.

دویچه وله

متن کامل

۲۵ آذر، ۱۳۹۱

زخمی شدن مبارک به دلیل زمین خوردن در دستشوئی زندان

1494226649

یک منبع امنیتی مسئول در اداره زندان‌های مصر گفت که مبارک در داخل دستشوئی بیمارستان زندان طره پایش لغزیده و به زمین خورده که باعث زخمی شدن وی از ناحیه سر و برخی کبودی و خراشیدگی در سینه وی شده است.

به گفته وی مسئولان زندان ناگهان متوجه شدند که جمال مبارک که با پدرش در داخل بیمارستان زندانی است، کمک می‌خواهد تا پدرش را که در دستشوئی به زمین خورده است، بلند کند.

بر اساس این گزارش تیم پزشکی سریعا حاضر شده و مبارک را مورد معاینه قرار دادند که مشخص شد وی از ناحیه سر زخمی شده و کبودی و خراشیدگی در برخی قسمت‌های بدن وی دیده می‌شود.

این منبع مسئول زندان افزود که معاینات لازم از مبارک برای اطمینان از عدم شکستگی استخوان‌های داخلی وی بعمل آمد.

متن کامل

۰۱ آذر، ۱۳۹۱

اعلامیه امارت اسلامی در مورد اعدام مجاهدین اسیر شده از سوی اداره اجیر کابل

از طرف مسئولین اداره اجیر کابل ، تعدادی از زندانیان در محبس پل چرخی به اعدم محکوم شده بودندو اینک دو روز است که جریان اعدام این افراد ادامه دارد . ما راپور های موثقی به دست آورده ایم که نشان می دهد در لیست اعدامی ها ، تعدادی از اسیران جنگی امارت اسلامی نیز گنجانده شده اند که در حقیقت آنان اصلا زندانیان جنایی نبوده  بلکه اسرای جنگی می باشند .

 

از آنجاییکه اعدام اسرای جنگی بر خلاف تمام قوانین انسانی است لذا  امارت اسلامی از این بابت تشویش های جدی دارد و در این مورد از سازمان ملل ، کنفرانس اسلامی ، اداره صلیب سرخ جهانی و تمام  دیگر نهاد های حقوقی و سازمان های حقوق بشری می خواهد که جلوی این عمل اداره کابل را بگیرند .
زیرا اگر خدا نخواسته  چنین چیزی پلان شده باشد پس جهت های فوق الذکر من حیث نهاد های بشر دوست نباید در مقابل آن بی تفاوت باقی بمانند و هر چه زودتر که ممکن است  در جلوی گیری از اینگونه اعمال همکاری کامل نمایند  و اگر در حقیقت امر، اینگونه چیزی وقوع پذیر شود که اسرای جنگی و رفقای اسیر مان اعدام شوند پس اینچنین عملی برای اداره ثارنوالی رژیم اجیر کابل ، محاکم و تمام حلقات ذی دخل، عکس العمل جدی وشدیدی را در برخواهد داشت که در آنصورت هیچ نهادی حق اعتراض و انتقاد را نخواهد داشت .

در پایان از تمام رسانه ها می خواهیم که صدای مظلومیت زندانی های مظلوم در زندان های کشور را بلند نموده و به گوش همه برسانند و در این مورد مسئولیت خویش را ادا نمایند .

امارت اسلامی افغانستان

۱۴۳۴/۱/۷هق

۲۰۱۲/۱۱/۲۱م

متن کامل

۲۶ آبان، ۱۳۹۱

اظهارات سخنگوی امارت اسلامی درمورد رهائی مجاهدین در پاکستان

1-gh
ذبیح الله مجاهد :
چنانچه طی سه دهه گذشته شمار زیادی از هموطنان ما در کشور همسایه پاکستان ایام هجرت را سپری مینمایند وبه آنجا رفت وآمد میکنند، که بعضی از مسؤلین امارت اسلامی نیز غرض تداوی ویا به اساس کدام نیازمندی دیگر، مجبورا به کشور همسایه پاکستان سفر کرده بودند اما آنان مرتکب کدام اعمالی نگردیده بودند تا سزاوار حبس و جزا  شوند ونی به حکومت و ملت پاکستان کدام ضرری رسانیده اند تا گرفتار گردند، لذا آزادی آنان، حق مسلم آنان میباشد، اما اکنون که به این چند تن، این حق داده شد، این اقدام را ستوده و از آن استقبال مینمایم. و مطالبه ما این است تا متباقی محبوسین ما رها گردند.

آزادی محبوسین بدون شک اعتماد  میان دو کشور همسایه و ملت ها را بیشتر میسازد.

ذبیح الله مجاهد سخنگوی امارت اسلامی

۱۴۳۴/۱/۲ هق

۲۰۱۲/۱۱/۱۶م

متن کامل

۲۴ آبان، ۱۳۹۱

شکنجه سه زندانی افغان به دلیل گزارش دادن به احمد شهید

 afghan-prisone

سه زندانی افغان که گفته می‌شود اسامی اعدام‌شدگان افغان را در اختیار احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل قرار داده اند ، در زندان قزل حصار شکنجه شده‌اند.

سه شهروند افغان که گفته می‌شود اسامی اعدام‌شدگان افغان را در اختیار احمد شهید قرار داده‌اند، در خطر اعدام قرار دارند. احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران است.

به گزارش مجموعه فعالان حقوق بشر و دموکراسی در ایران، این سه زندانی افغان به نام‌های محمد نورزهی، عبدالوهاب انصاری و معصوم علی زهی طی روزهای پنجشنبه، جمعه و شنبه هفته گذشته (۱۸، ۱۹ و ۲۰ آبان) به اداره اطلاعات زندان قزل حصار منتقل شده‌اند.

بر اساس این گزارش این سه نفرتحت شکنجه‌ قرار گرفته‌اند تا بگویند چگونه توانسته‌اند اسامی اعدام‌شدگان افغان را دراختیار گزارشگر ویژه سازمان ملل قرار دهند. این سه زندانی تهدید شده‌اند که در صورت عدم اعتراف اعدام خواهند شد.

احمد شهید گزارشگر ویژه سازمان ملل برای ایران، سومین گزارش خود را روز ۲۴ اکتبر (۳ آبان) در نشست کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارائه کرد.

احمد شهید در این گزارش جمهوری اسلامی را به دلیل شمار بالای اعدام‌ها و نیز اجرای این حکم برای متهمان قاچاق مواد مخدر مورد انتقاد قرار داده بود. وی در این گزارش از ۱۰ شهروند افغان که به این دلیل اعدام شده‌ بودند نام برده بود.

متن کامل

۲۳ مهر، ۱۳۹۱

انتقال ۱۵ زندانی افغان از تاجکستان به افغانستان


مقام های افغان روزشنبه گفته اند که پانزده زندانی افغان که درتاجکستان زندانی شده بودند، امروز به دولت افغانستان سپرده شدند.

سفیرافغانستان درشهر دوشنبۀ تاجکستان، عبدالغفور آرزو گفته است که این زندانیان بربنیاد توافقنامۀ دوجانبۀ افغانستان- تاجکستان امروز به کابل انتقال داده می شوند و زمان باقی ماندۀ زندان شان را، در زندان های افغانستان سپری می کنند.

وی افزوده است که این زندانیان به اتهام های جعل اسناد وقاچاق مواد مخدرمحکوم شده اند.

آقای آرزو گفته است که هم اکنون بیش از هشتاد شهروند افغان در زندان های تاجکستان زندانی هستند و تلاش ها برای انتقال آنان نیز به زندان های افغانستان ادامه دارند.
متن کامل

۱۵ مهر، ۱۳۹۱

شکنجه‌های جنسی در زندان ابوغریب+اسناد


نگاهی به اسناد روش‌های شکنجه مرسوم در زندان ابوغریب که به دست سربازان آمریکایی انجام شده است از بی‌توجهی دولت آمریکا به معاهدات بین‌المللی منع شکنجه و حقوق بشر پرده برمی‌دارد.

شواهد و اسناد شکنجه در آمریکا شامل اسنادی است که سوء رفتار نیروهای دولتی آمریکا با زندانیان هم در داخل مرزهای آمریکا و هم در خارج از آن را در بر می‌گیرد.

پس از آنکه آمریکا در سال 2006 توجهی به نگرانی‌های سازمان ملل درباره شکنجه در زندان گوانتانامو نکرد، دادگاهی بلندپایه در انگلیس اعلام کرد تعریفی که آمریکا از شکنجه و مصادیق آن به کار می‌برد با تعاریف تصریح شده اکثر کشورها مطابقت ندارد.

این در حالی است که اعلامیه جهانی حقوق بشر (1948) که آمریکا در تهیه پیش‌نویس آن مشارکت کرد تمامی انواع شکنجه را ممنوع می‌کند. آمریکا همچنین یکی از اعضای امضا کننده کنوانسیون منع شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیر انسانی یا تحقیر کننده مصوب 10 دسامبر 1984/ قطعنامه شماره 46/39 مجمع عمومی سازمان ملل متحد قدرت اجرائی کنوانسیون، است.

«زندان ابوغریب»، یکی از مواردی است که بی‌توجهی دولت آمریکا به این معاهدات و پیمان‌های بین‌المللی را آشکار می‌کند.
در زمان صدام، این زندان در 20 مایلی غرب بغداد قرار داشت و یکی از بدنام‌ترین زندانهای دنیا بود؛ شکنجه، اعدام‌های هفتگی و شرایط زندگی دشوار از جمله موارد سوء رفتار با زندانیان در این دوران بود.

پس از سقوط این رژیم، تمامی متعلقات قابل تعویض این زندان عظیم مانند درها، پنجره‌ها و آجرهای آن عوض شدند. مقامات ناتو، کف این زندان را کاشی کردند، سلولهای آن را تمیز و توالتها و حمام‌ها و برخی قسمتهای دیگر آن را تعمیر کردند. زندان ابوغریب اکنون متعلق به آمریکا بود.

با این حال اسناد به دست آمده از این زندان در سالهای بعد، پرده از جنایت‌های شنیعی برداشتند که نشان دادند زیر پوست به ظاهر تمیزتر شده این مجموعه، فجایعی به مراتب غیرانسانی‌تر از گذشته رخنه کرده بودند.

از جمله اسنادی که شاهدی عینی بر عمق فجایع روی داده در این زندان آمریکایی بود، شهادت‌های 13 زندانی عراقی این زندان بود که از ضرب و شتم، رفتارهای تحقیرکننده و خشونت جنسی علیه زندانیان پرده برداشت.

روزنامه آمریکایی واشنگتن‌پست ترجمه رسمی انگلیسی سوگندنامه‌های این زندانیان را منتشر کرده است. برخی از اسامی موجود در این اسناد به خاطر اینکه قربانیان آنها در معرض خشونت جنسی قرار گرفته‌اند، پاک شده‌اند.

نگاهی به شهادت‌های این زندانیان که شباهت‌های زیادی به یکدیگر دارد، از روش‌های شکنجه در این زندان پرده برمی‌دارد.


 سمیر قنبر الیاسر

نوری سمیر قنبر الیاسر، درباره جنایت‌هایی که علیه وی در این زندان انجام شده است، چنین می‌گوید:
«یک روز در ماه رمضان که تاریخ دقیق آن را به خاطر ندارم، در مجموعه شماره 2 این زندان درگیر شدیم؛ بنابراین آنها ما را به بخش شکنجه بردند. به محض اینکه رسیدیم روی سرمان کیسه‌های شنی گذاشتند و شروع به کتک‌کاری و دادن فحش ما کردند. بعد از اینکه کیسه‌های شن را از روی سرمان برداشتند، لباس‌هایمان را کاملاً درآوردند و ما را لخت مادرزاد کردند».

قنبر الیاسر به رفتارهای شنیع مأموران زندان اشاره می‌کند که دو تا سه روز آنها را بدون لباس نگاه داشته و سپس از این زندانی‌ها فیلمبرداری کرده است.

وی ادامه می‌دهد: «شب اول که آنها ما را برهنه کردند از ما خواستند روی دستها و زانویمان بایستیم و سپس ما را به صورت یک توده روی هم ریختند و شروع به گرفتن عکس از ما کردند».

به گفته قنبر الیاسر یکی از روشهای آمریکایی‌ها برای شکنجه و تحقیر زندانی‌ها صدور دستور انجام اعمال شنیع جنسی به زندانی‌ها توسط سربازان زن آمریکایی بوده است.

سربازان آمریکایی همچنین از قنبر الیاسر خواسته‌اند به صورت دوستش هاشم سیلی بزند.



حیدر صابر العبودی
 
«حیدر صابر العبودی» نیز به انجام اعمال شنیع مشابهی گواهی داده است.
وی نیز در شرح جزئیات شکنجه خود به برهنه کردن بدن خود توسط سربازان آمریکایی اشاره می‌کند و می‌گوید همیشه در هنگام انجام این کار سربازان زن نیز حضور داشتند.
العبودی می‌گوید سربازان آمریکایی در حال خنده و عکس گرفتن شروع به نوشتن مطالبی روی بدن او کرده‌اند.
سربازان آمریکایی که در میان آنها زنی به نام «مایا» حضور داشته است از العبودی و سایر زندانیان خواسته‌اند روی دستها و زانوهایشان راه بروند و مانند سگ پارس کنند.
«شلعان سعید شارونی» در سوگندنامه خود ابتدا به سه نگهبان آمریکایی به نامهای «گرینر»، «دیویس» و مردی دیگر اشاره می‌کند و می‌گوید آنها مردی به نام «مجید عراقی» را تا حدی کتک زدند که او از هوش رفت و وی را به سلول انفرادی منتقل کردند.



 شلعان سعید شارونی

«شلعان سعید شارونی» نیز ضمن اشاره به راهبردهای تحقیر جنسی که قبلاً به آن اشاره شد می‌گوید آنها زندانی‌ها را در سردترین هوا با بدن برهنه به بیرون محوطه می‌آوردند و سپس از طبقه دوم بر روی آنها آب می‌ریختند.
طبق شهادت شارونی، یکی از زندانیان کم سن و سال زندان ابوغریب بر اثر این شکنجه‌ها گریه کرده و گفته است که قلبش درد می‌کند. مقامات زندان چند پزشک را برای معالجه وی آورده‌اند اما پس از اطمینان از اینکه وی مشکلی ندارد، مجدداً شروع به ضرب و شتم وی کرده‌اند.



عبدالوهاب یوس

«عبدالوهاب یوس» زندانی شماره 150425 ابوغریب می‌گوید: «یک روز زمانی که من در زندان بودم نگهبان‌های زندان به سمت من آمدند و در آنجا یک مسواک شکسته پیدا کردند. آنها گفتند تو می‌خواهی به پلیس آمریکا حمله کنی اما من گفتم این مسواک اصلا مال من نیست. آنها به من گفتند ما برای 6 روز لباس و تشک تو را می‌گیریم، اما تو را کتک نمی‌زنیم».

یوس می‌افزاید: «اما روز بعد نگهبان آمد و دست مرا برای دو ساعت با دستبند به در سلول قفل کرد؛ بعد از آن آنها من را به اتاقی دربسته بردند که در آنجا بیش از 5 سرباز روی من آب سرد می‌ریختند و من را مجبور کردند سرم را توی ادرار فرد دیگری که توی همان اتاق بود، فرو ببرم. آنها با جارو من را کتک زدند و سرم را با فشار پا داخل ادرار فشار دادند».
به گفته یوس، در همین حال یک سرباز زن نیز روی زانوی او قرار گرفته بود.



سلمان داوود

«سلمان داوود»، زندانی شماره 150427 نیز در شهادت خود به به اعمال جنسی شنیع مسئولان زندان ابوغریب و شکنجه‌های دیگر آنها اشاره کرده است.

به گفته وی نگهبان زندان که فردی به نام «گرینر» بوده است از دادن غذا و آب به وی امتناع کرده است. سلمان داوود می‌گوید او دهها زندانی را دیده است که در روزهای اول ماه رمضان برای تنبیه چند روز پشت سر هم لباسی به تن نداشته‌اند.

سلمان داوود می‌گوید: «آنها (نگهبان‌ها) با دو پسر برهنه آمدند که دستههایشان به یکدیگر دستبند شده بود در حالی که چهره‌هایشان به طرف هم بود، وارد شدند؛ گرینر آنها را کتک می‌زد و گروهی از نگهبان‌ها داشتند او را نگاه کرده و از بالا و پایین از آنها عکس می‌گرفتند؛ چند تا سرباز زن هم بودند که به زندانی‌ها می‌خندیدند.»


مصطفی جاسم مصطفی

«مصطفی جاسم مصطفی» با شماره 150542 نیز به فردی به نام «گرینر» اشاره کرده که با کمک سربازان زن به شکنجه جنسی زندانی‌ای که نامش افشا نشده است پرداخته است.


 قاسم حالیس

«قاسم حالیس» که به خداوند سوگند یاد می‌کند تنها چیزهایی را بگوید که شاهد آن بوده است، می‌گوید: «آنها تمام لباس‌ها من حتی لباس‌های زیر مرا درآوردند و سپس به من لباس‌های زیر زنانه دادند... و روی صورتم را پوشاندند».

قاسم حالیس می‌گوید این سربازها مترجمی به نام «ابوحمید» داشتند و همیشه یک یا چند سرباز زن همراهشان بود . وی مجبور شده است 51 روز این لباس‌های زیر زنانه را بپوشد.

وی می‌گوید یک بار که او از گرینر زمان را پرسیده است تا به نمازش برسد، وی دستهای حالیس را از پشت به پنجره بسته است و در حالی که پاهای او از زمین کنده شده بوده، او را به مدت 5 ساعت در آن حالت نگاه داشته است.

به گفته حالیس ندادن غذا برای افطار به زندانیان در ماه زندان از جمله روشهای دیگر شکنجه مسئولان این زندان برای او بوده است.

حالیس درباره چیزهایی که با چشم خودش در این زندان شاهد بوده است می‌گوید: «دیدم که گرینر مشت‌های محکمی به صورت یکی از زندانی‌ها می‌زد چون لباس زیرش را در نیاورده بود؛ صدایش را شنیدم که کمک طلب می‌کرد. سربازهای آمریکایی به زندانی‌ها می‌گفتند مثل همجنس‌بازها رفتار کنند. یکی از سربازهای آمریکایی سیاه‌پوست بود و به او گروهبان می‌گفتند؛ 7 تا 8 سرباز دیگر هم بودند. سربازهای زن عکس می‌گرفتند و این اتفاق در روز اول ماه رمضان می‌افتاد.»


امین سعید الشیخ

«امین سعید الشیخ» می‌گوید شب اولی که او به زندان ابوغریب منتقل شده است مسئول زندان از وی پرسیده است که آیا او الله را می‌پرستد و پس از شنیدن پاسخ مثبت وی گفته است: «از اینجا سالم بیرون نمی‌روی؛»

امین سعید الشیخ ادامه می‌دهد این مأمور از وی پرسیده است: «متأهلی؟» و بعد از شنیدن پاسخ مثبت وی گفته است: «اگر همسرت تو را در این وضعیت ببیند، ناامید می‌شود». اما مأمور دیگر گفته است: «اما اگر من همسرت را ببینم، او ناامید نمی‌شود، چون به او تجاوز خواهم کرد».

سعید الشیخ نیز به شکنجه‌هایی همچون برهنه کردن بدن در روزهای سرد، محرومیت از خواب و شکنجه‌هایی از این دست در این زندان شهادت داده است.


زندانی بی‌نام در اسناد

زندانی دیگری با شماره 143021 که نام وی در اسناد پاک شده است، به شکنجه‌های غیراخلاقی دیگری همانند زندانی‌های دیگر اشاره کرده است.

از این زندانی خواسته شده است چهار دست و پا راه برود و صدای سگ درآورد؛ سربازان آمریکایی در همان حین روی بدن او تف می‌کردند.

وی گفته است سربازان آمریکایی او را به سلول شماره 1 برده‌اند و از وی خواسته‌اند روی شکم دراز بکشد؛ آنها سپس از روی تخت روی کمر و زانوهای وی پریده‌اند. 

زندانی شماره 143021 گفته است سربازان آمریکایی در زندان به او تجاوز کرده‌اند و در همان حال سربازهای زن از وی عکس و فیلم گرفته و وی را کتک‌کاری کرده‌اند.


 زندانیان دیگر

محمد جمعه، اسد حمزه هنفوش، عبو حسین سعد فالح و حسین محمد الزیادی، زندانی‌های دیگری بوده‌اند که روایتهای بسیار مشابهی از شکنجه‌های سربازان آمریکایی در این زندان ارائه کرده‌اند.

متن کامل

۰۷ مهر، ۱۳۹۱

فرار بیش از 100 زندانی از زندانی در تکریت عراق


منابع امنیتی در عراق گفتند که بر اثر حمله به زندانی در تکریت ده ها زندانی موفق به فرار شده اند.

به گفته مقامات زندان این حمله عصر روز پنجشنبه رخ داده است که در ابتدا مهاجمان اقدام به منفجر کردن خودرویی در مجاور دروازه زندان میکنند و سپس به ساختمان زندان حمله میکنند.

خبرگزاری فرانسه به نقل از شاهدان عینی گفته که در این حمله بیش از 100 زندانی موفق به فرار شده اند.

بر اثر درگیری در داخل زندان در این حمله تعدادی از نیروهای امنیتی زندان کشته و زخمی شدند.

مقامات زندان گفته اند که برای دستگیری این زندانیان از نیروهای استان صلاح الدین کمک خواسته شده است.

گویا در این زندان افراد سازمان جهادی القاعده نگهداری می شده است و این حمله نیز به نیروهای این سازمان جهادی نسبت داده شده است.
متن کامل

۰۱ مرداد، ۱۳۹۱

خبر مهم: زندانیان پلچرخی کابل به احتساب غذائی پرداختند


ذبيح الله مجاهد : گزارشات ازولایت کابل می رسانند که امروز به صدها تن ازمحبوسین بلاک ششم زندان پلچرخی به احتساب غذایی پرداختند. خبرمی افزاید، محبوسین یاد شده هنگام به احتساب غذایی پرداختند که به قدوم ماه مبارک رمضان یک سلسله قیودات ظالمانه برآنان وضع گردید مانند مسدود ساختن آب برای وضوء،توزیع غذائیکه قطعا قابل خوردن نیست، همچنان منع خریداری مواد غذایی از بیرون زندان وازهمه تأسفبار اینکه درغذای محبوسین چنان پودری را مخلوط میسازند که بمجرد صرف آن ،  سبب اسهال میگردد.

که بلآخره محبوسین به احتساب غذایی مجبور گردیدند تا صدای شانرا به دیگران رسانیده باشند. درخبرآمده است که احتساب زندانیان تاکنون ادامه دارد. وزندانیان ازداخل محبس ویا ازبیرون آن هنوزکدام پاسخ مثبتی را دریافت نه نموده اند ونی برای رفع مشکل شان کدام اقدامی صورت گرفته است. قبلا محبوسین چندین بار از بدرفتاری ظالمانه ووحشیانه مسؤولین زندان به چنین احتساب ها مجبور گردیده بودند حتی بسیاری ازمحبوسین به نوع اعتراض دهن شانرا نیز دوخته بودند.

متن کامل