نوسنده : حبیب الله هلال
نوادگان جنایتکار امریکای امروزی بحیث ادامه دهندگان راستین راه اسلاف شان یعنی انگلیس ها این شیاطین بزرگ بین الملل، بنابر اهداف ضد اسلامی و استراتیژی های اقتصادی، سیاسی و نظامی شان، تلاشهای گسترده ای را بر ضد اسلام و بخاطر تسلط بر جهان با رویکرد جدید استعماری تا سرحد تجاوز و اشغال نظامی کشورهای اسلامی به راه انداخته که این روند تا همین اکنون با پیامد های فاجعه بار آن به صورت بیشرمانه ادامه دارد.
چنانچه در همین سلسله از دهه ها قبل به اینسو بنابر ارادهء حضور فزیکی و نظامی در منطقهء استراتیژیک آسیا برنامه های دراز مدتی را طرح و جهت تحقق آن، ابزار و وسایلی را بکار بستند، طوریکه جبهه ای را بر ضد اسلام با همکاری کشور های امریکائی – اروپائی با استفاده از نیروی پیمان متجاوز و جنگ افروز ناتو و صهیونیست های غاصب و ضد بشر اسرائیل تشکیل داده تا در برابر هرگونه جنبشهای اسلامی و استقرار حاکمیتهای ملی که دست استعمارگران جهانی را از سرنوشت مردم کوتاه می سازند، مقابله نموده و به صورت مشخص در امور کشور عزیزمان افغانستان با ایجاد، آموزش و تمویل سخاوتمندانه باندها و گروپهای ضد اسلامی افغانی و با استفاده از شیوه و شعار جدید دیموکراسی و حقوق بشر واستعمال وطن فروشان ، قاتلان و جنگ سالاران دیروز کشور، در یک دههء گذشته جنگ خونینی را بالای مردم ما تحمیل کردند، که با نتایج فاجعه بار ، تلفات و قربانیهای بیشمار انسانی و خسارات سنگین مالی آن تا امروز ادامه دارد.
امریکا - ناتو، مطابق نورم ها و موازین جدید استعماری، بعد از اشغال افغانستان بائیستی بخاطر حفظ دوامدار منافع غارتگرانه ای شان و کنترول افغانستان بوسیلهء نوکران و دست نشاندگان شان، به دولت سازی می پرداختند. بنابر همین منظور آنها جلسات ۹ روزه را در ماه های نوامبر و دسامبر ۲۰۰۱ در شهر بن آلمان به نام کنفرانس بن دایرنموده، که در این کنفرانس هیچگونه نمایندگی از مردم جنگ دیده و عذاب کشیدهء افغانستان وجود نداشته و برخلاف، از دشمنان واقعی مردم چون جنگ سالاران، عاملین جنگهای داخلی، از قاتلین و جنایتکاران، از متجاوزین به جان، مال و شرف مردم، از ویرانگران بنیاد های اقتصادی کشور، از بروکرات های فاسد، از تکنوکراتهایی که هرگز و برای یک لحظه هم بخاطر منافع ملی ما فکر نکرده اند، و از جواسیس سازمانهای خطرناک چون C.I.A و M.I.۶ تحت عنوان های جبههء متحد، جریان روم و جریان صلح قبرس، دعوت به عمل آمده و ظاهرا تحت نظر سازمان ملل، ولی در واقعیت امر، به اداره و گردانندگی مستقیم کارشناسان امریکائی و سازمان سیا که در پشت پردهء کنفرانس بحیث همه کاره ها قرار داشتند، تا بر تصامیم و فیصله های قبلا اتخاذ شدهء خویش ، مهر تائید کنفرانس را بگیرند، که چنین هم کردند!
مزدوران دعوت شده بخاطر گرفتن قدرت و امتیاز بیشتر از یکدیگر سبقت میگرفتند، چنانچه ربانی که به کمک طیارات B۵۲ و F۱۶ مجددا به تاج و تخت کابل راه یافته بود، حاضر به کنار رفتن از قدرت نبود، قانونی تحت فشار امریکائی ها بخاطر قناعت دادن ربانی بیشترین وقت خود را مصروف مکالمات تیلفونی با کابل می نمود. ربانی اصرار می ورزید که بنابر نقش برجستهء جبههء متحد در براندازی طالبان، سهمی بیشتری در قدرت می خواهند. حاجی قدیر جنگ سالار معلوم الحال، بنابر اینکه اصل نمایندگی متناسب پشتونها رعایت نگردیده بود، تالار کنفرانس را ترک نمود.
به همین ترتیب، نتیجهء رأی گیری که به گمان اغلب و اکثریت قوی ستار سیرت بحیث رئیس حکومت مؤقت پیش بینی گردیده بود، از طرف امریکائی ها مردود اعلام و در عوض حامد کرزی که از جملهء مهره های مورد اعتماد امریکا بوده و قبل از تدویر کنفرانس به این سمت مدنظر گرفته شده بود، بالای کنفرانس قبولانده شد، در حالیکه کرزی در کار کنفرانس شرکت نداشته و تحت نظر و حمایت کارشناسان نظامی سی. آی. ای امریکا و تحت چتر هلیکوپترهای شان، در ولایت ارزگان بسر می برد، و البته این اولین اقدام دموکراتیک مدعیان دموکراسی و حقوق بشر بشمار می رود که به نمایش گذاشته اند.
در نتیجه صریحا می توان گفت که دشمنان واقعی داخلی و خارجی و این ضد بشرها، هزاران کیلومتر دور از انظار مردم ما و نمایندگان واقعی آنها دور هم جمع شده، بخاطر امتیاز دهی و امتیاز گیری متقابل به نام موافقات بن، معاملات ننگین و خائنانه را به امضاء رسانیده، طوریکه رهبران احزاب اسلامی و پرچم داران جهاد دیروز شوروی وعلمبرداران امروز دیموکراسی و آزادی، دروازه های کشور را دو پله ای بر روی اشغالگران امریکا-ناتو باز نموده و در مقابل متجاوزین و اشغالگران، سرنوشت مردم بیچاره و بینوای ما را در اختیار جنایتکاران، دزدان، قاتلان، متجاوزین به ناموس مردم، تاراج کنندگان دارائی های ملی و مردم، غاصبان زمین، جواسیس و مزدوران بیگانه و مفسدین اداری دو دستی تقدیم نمودند.
همچنان اشغالگران، یک عده از افغانهای امریکائی که دارای تابعیت دوگانه بودند را نیز با خود آوردند. آنها که قبل از آمدن، جیب های کلان برای خود آماده کرده بودند، در پست های بزرگ دولتی جابجا گردیدند. آنها که اکثر تحت نظر سازمانهای جاسوسی غرب بحیث حمایت کنندگان منافع آنها آموزش دیده بودند، مهارت شان زبان خارجی و کمپیوتر بوده و در حالیکه هیچگونه انگیزه برای خدمت به جز پول اندوزی نداشتند، بعد از غصب املاک ملت و کشور و چاپیدن پول های باد آورده به نام کمک های خارجی، هر کدام صاحب تجارت های کلان و ویلا های شخصی ناشی از معاش های دهها هزار دالری شده و بالاخره در اتکاء با پاسپورت خارجی و در پناه حامیان غربی خود، دوباره به زندگی آرام ادامه دادند.
ائتلاف اشغالگران به رهبری امریکا، که در تمامی عرصه های نظامی، امنیتی، اقتصادی ، باز سازی ، دولت سازی و بالاخره تأمین دموکراسی و حقوق بشر به شکست های صریح مواجه شده اند، بخاطر فریب ذهنیت های شهروندان شان و چپاول آرای آنها و بخاطر تصاحب کرسی های انتخابی به تبلیغات دروغ و فریب دست زده و ارقام و گزارش های غلط را به مردم شان عرضه می نمایند، چنانچه اوباما از همین نیرنگ ها در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری امریکا استفاده نموده و صریحا گفت که جنگ ما در عراق و افغانستان به پایان رسیده و پیشرفتهای قابل ملاحظه نصیب مردمان این دو کشور شده است، و بدین وسیله توانست در دور دوم ریاست جمهوری نیز در قصر سفید باقی بماند، در حالیکه بنابر گفتهء جیمی کارتر یکی از رئیس جمهور های قبلی امریکا، انتخابات ریاست جمهوری سال جاری، یکی از پر هزینه ترین انتخابات در تاریخ امریکا بوده که طی آن مبلغ (۶ میلیارد دالر) هزینه گردید، که می توان گفت بدترین انتخابات در جهان بوده است. بلی نصف این مبلغ را وال ستریت پرداخته است نه مردم امریکا. بناء رئیس جمهور بائیستی در خدمت وال ستریت یعنی (یک در صد) مردم امریکا باشد!
از جانبی هم، متجاوزین اشغالگر در رأس ان ضد بشرهای امریکائی، بعد از یک دهه قتل ، کشتار، تجاوز و غارت کشور اکنون که در حال خروج از کشور هستند میخواهند خود را بیگناه جلوه داده و تمام حوادث و فجایع یک دهه را بدوش مزدوران داخلی بیندازد و بدین ترتیب در اکثر مصاحبه ها و کنفرانس ها دولت دست نشاندهء کابل را مسؤول تمام نابسامانیهای موجود معرفی داشته ولی مزدوران داخلی نیز که بعد از یک دهه خدمت و همکاری در کنار اشغالگران تجارب زیادی از انها اموخته اند و دست کمی از انها ندارند ، اینها نیز در تلاش پاک کاری لکه های داغ و ننگین انجام دادهء خویش هستند، و برای جلب حمایت مردمی برای امید زندگی فردای خویش ، خود را عاجز و ناتوان معرفی نموده و اعتراف می کنند که در طی این مدت انها کدام اختیار و ارادهء مستقل در ادارهء امور از خود نداشتند و اکنون میخواهند تا گذشته را جبران نمایند.
چنانچه هموطنان ما شاهد هستند اکنون بعد از یک دهه ، طراحان بن بر روی صحنه قدم رنجه نموده و بعد از معرفی عریض و طویل خویش بحیث کار شناسان ارشد که کار آموزی خود را در بربادی و تجزیهء کشورهای متحد و یکپارچه به پایهء اکمال رسانیده اند، ادعا مینمایند که توافقات بن به کج راهه رفته است.
اینها که در آموزشگاه های امپریالیست ها آموزش دیده اند، میدانند که چگونه می توانند در خدمت اهداف و منافع غارتگرانهء غارتگران و متجاوزین قرار گرفته و در حدود منافع آزمندانه ای آنها گویا که به حل منازعات بپردازند، برخلاف، قیافهء مستقل بخود گرفته و خود را ناجی و دلسوز مردم معرفی داشته و اکنون که همه راهکارهای اربابان و غلامان انها با کمک و همکاری شبانه روزی کارشناسان ارشد خارجی و دخلی به بن بست رسیده است افکار و اشکال خویش را تغییر داده و ابتکار صلح را پیشکش می نمایند، و همه چیز را فراموش نموده حتی کوچکترین انگشت انتقاد را آگاهانه به عوامل و طرف های مربوط که در مرکز آن همین اشغالگران امریکا- ناتو قرار دارند، دراز ننموده و همهء مشکلات را به گردن مجاهدین و فرزندان استقلال و آزادی وطن می اندازند. ولی اگر به واقعیت امر نگریسته شود مسبب تمامی مشکلات پیش امده تجاوز ناروا و اشغال کشور توسط متجاوزین غرب و اروپا به علاوهء مزدورگری و غلامی افغانان امریکائی هستند. همین اشغال کشور وحاکمیت مزدور وفاسد کابل، ادارهء کشور توسط جنگ سالاران، بروکراتهای خائن، متجاوزین به نوامیس و اموال مردم در اتحاد و همکاری با همین جامعهء جهانی متجاوز و اشغالگر مسبب ویرانی ، قتل و جنایت و توهین به دین و مقدسات اسلامی افغان گردیده و این مشکل اصلی ، جدی و علاج ناپذیر مردم و کشور عزیز ما بوده و است و تا زمانیکه سایهء اشغال از سرزمین ما دور نشود و این حاکمیت ضد ملی و مزدور جای خود را با یک دولت اسلامی عوض نکند، منازعهء افغانستان راه حل دیگری ندارد!
با انچه بیان گردید چنین نتیجه گیری می شود که هیچگونه اراده ای چه از جانب متجاوزین و اشغالگران امریکا-ناتو، و چه از جانب جنایتکاران دست نشاندهء داخلی در جهت استقرار حکومت اسلامی و عدالت اجتماعی ،تأمین صلح، بازسازی کشور وجود نداشته و نمی تواند وجود داشته باشد، زیرا حوادث گذشتهء کشور نشانداد که آنها به جز از تخریب، غارت، ترور، ایجاد وحشت و دهشت، ویرانگری و بربادی، هیچ برنامهء دیگری ندارند و تا کنون چندین کنفرانس بین المللی که از بن تا کابل، از پاریس تا توکیو ، از لندن تا انقره و از بروکسل تا شیکاگو در مورد افغانستان به اشتراک شرکای ائتلاف شان دایرو توافقنامه های دوجانبه و چندین جانبه به امضاء رسیده و دهها میلیارد دالر هزینه گردیده، وضع از هر جهت روز تا روز بدتر شده است و هیچ آدرس با صلاحیتی که بتواند با تمام شفافیت، معضله و راه حل کشور ما را مورد سوال قرار داده و مأخذه نماید، به شمول سازمان ملل متحد وجود ندارد، زیرا این نهاد بیمار نیز ابزاریست در دست جنایتکاران و غارتگران بین المللی و سازمانیست کاملاً ناتوان که مطابق اعتراف بانکی مون سازمان بین الملل خود نیازمند اصلاحات و باز سازی بنیادیست، چنانچه خودش از بی کفایتی و فساد گستردهء درونی رنج می برد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر