مشکلات جهانی و شصت و هفتمین نشست اسمبلی عمومی سازمان ملل متحد

 

به همگان معلوم است که هرساله سران کشورهای مختلف جهان برای شرکت در اسمبلی عمومی سازمان ملل متحد به نیویارک میروند و در آنجا دربارهء مشکلات پیش امده در کشورخویش ، همسایه ها ، منطقه و جهان به بحث وگفتگو میپردازند. راه حل ها را پیشنهاد میکنند و گاه گاهی به یکدیگر تهمت میزنند و تهدیداتی نیز تبادله میشود. طبق معمول روز سه شنبهء گذشته بتاریخ ۲۵ سبتمبر۲۰۱۲ میلادی، شصت و هفتمین نشست اسمبلی عمومی سازمان ملل متحد آغاز گردید.

بعضی از نقاط  مهم اجندای این نشست قرار ذیل است:



پیشرفت اقتصاد جهانی، حفاظت صلح وثبات در سطح جهان، حقوق بشر،تقویهء قانون و عدالت، کمک های بشردوستانه، جهان عاری از سلاح های کشتار جمعی، سهم فعال و همکاری فی مابین کشورها و موسسات در جلوگیری از جرائم و به اصطلاح تروریزم(ارهاب) و غیره.....

در حقیقت و در عصرموجود بزرگترین چیلنج جهانی تروریزم دولتی میباشد: بمباردمان کورکورانه بر مردم ملکی ،ترساندن زنان ،کودکان، سالخوردگان و مردم عام ملکی توسط طیارات بی پیلوت،به بهانهء دفاع عن النفس در امورات شخصی دیگران مداخلت نمودن، هزارها کیلومتر دورتر از کشور خویش هدف قراردادن شهرها ،ویران نمودن خانه ها و قریه جات آباد مردم و جاری نمودن خون ناحق توسط شلیک موشک های گوناگون.

اینها همان حوادث ناگواری هستند که قانون دانان آمریکائی را به فکر و اندیشه واداشته است . روزنامهء شرق الاوسط عربی زبان در شماره ۱۲۳۵۶ خود در تاریخ ۲۶سبتمبر۲۰۱۲ میلادی  خویش به حوالهء قانون دان امریکائی کلایف ستافورد سمیث گفته است : اکثریت قربانیان حملات طیارات بی سرنشین زنان و کودکان میباشند و در دل مسلمان علاوه بر ترس ،نفرت و تنفر نسبت به امریکا و بریتانیا ایجاد نموده است. نامبرده به همان مبحث تحقیقاتی پوهنتون های ستانفورد و نیو یارک که عنوانش " زندگی زیر طیارات بی سرنشین " نام دارد نیز اشاره نموده است و می افزاید که این بخاطری یک چیلنج بزرگ است که درنتیجهء  این اعمال امریکا ،ثبات نظامهای کنونی جهان را در هم بر هم شده و تمام ملتهای جهان با یک مصیبت جدید دست به گریبان خواهند شد.

بزرگترین آزمایش برای سازمان ملل متحد در جهان تامین عدالت و انصاف میباشد. پیاده نمودن عدالت و حفاظت از حقوق نه تنها تضمین کنندهء امن وسلامتی جهانی خواهد بود ،بلکه اعتبار این سازمان را نیز زنده نموده میتواند، اگر فیصله های سازمان نامبرده که تحت تاثیر و رسوخ زورمندان است برخلاف دیگر ملل همچنان ادامه پیدا کند، ملتهای مظلوم دیگر بر انها باور نخواهند کرد و هیچکس هم امید عدالت از آنها نخواهد نمود، برای سازمان نامبرده لازم است تا در مقابل ظالمان بایستد،و یا حتی الامکان در مقابل آنها یک اندازه مقاومت و مخالفت نشان دهد.

سازمان ملل متحد که در ۲۴اکتوبر۱۹۴۵میلادی ایجاد گردیده است-درتاریخ شصت و هفت ساله خویش ، فیصله های زیادی را در مورد افغانستان تصویب نموده است که دو فیصلهء آن قابل یادآوری است: یکی درتاریخ  ۱۴ جنوری ۱۹۸۰میلادی فیصلهء ES-۶/۲ بود که تجاوز اتحاد جماهیر شوروی بر افغانستان در آن محکوم گردیده بود که فیصلهء نامبرده با استقبال گرم ملت افغان روبرو گردید و افغانها از نام سازمان ملل  به  خوبی یاد میکردند.

اما فیصلهء دوم ،برعکس فیصلهء اول بود که دران به مداخلهء قوتهای تجاوزگر جواز تائید داد و در این عمل شنیع با آنها همکاری نمود .

فیصلهء شماره ۱۳۶۸ که  درتاریخ ۱۲ سبتمبر۲۰۰۱میلادی دراین سازمان انجام گرفت در تاریخ افغانها ثبت خواهد شد که تحت عنوان دفاع از خود به نظامیان سرکش اجازهء مداخله در کشور دیگری را داد، فیصلهء متذکره سبب گردید که امریکا و متحدینش با دلی آرام و اطمینان به افغانستان تجاوز نمایند و از آن زمان به بعد چندین بار به تائید همین تجاوزگران، فیصله هایی را تصویب و تائید نموده است و بعد از جاری شدن خون بسیار هنوز هم همکاری اشغالگران ادامه دارد.

فیصلهء اخیر حیثیت و اعتبار سازمان ملل محتد را بین ملت افغان خدشه دار نمود ،و آن اعتبار قبلی اش متضرر گردید. به همین خاطر امارت اسلامی افغانستان میخواهد تا سازمان نامبردهء جهانی را به یک نقطه متوجه سازد، و آن اینکه بجای حمایت تجاوزگران و عناصر فاسد، از ملت افغان حمایت نماید،تجاوز امریکا و متحدینش را بر حریم پاک کشورمان محکوم نماید و تلاش نماید تا ملت افغان در کشور خویش مستقل وخودمختار گردند و بدون تاثیر بیگانگان به خوشی خودشان یک حکومت اسلامی را تاسیس نمایند،امید است تا از برکت این تلاشها اعتبار ازدست رفته اش در بین ملت مظلوم دوباره زنده گردد.